Jest widoczny na najwcześniejszym wizerunku miasta – obrazie z 1536. Wzmianki o nim znaleźć można w miejskim urbarzu, czyli dokumencie spisowym. A co ciekawe, w XVII i XVIII wieku, tuż obok ratusza mieściła się stacja pocztowa dla dyliżansów. Siedziba strzeleckich władz nader często nękana była przez żywioł ognia. Budynek i wieża stanęły w płomieniach między innymi w listopadzie roku pańskiego 1754, gdy w całym mieście szalał groźny pożar. Cztery lata później ratusz po tej tragedyji dźwignięto ze zniszczeń. Kolejny pożar zajął go w lipcu 1826 roku, a niespełna rok później, 18 czerwca 1827 roku, ogień strawił go całkowicie. Nowy ratusz wybudowano dopiero w latach 1844-46 według planów budowniczego Rocha. Kosztował on bagatela 43 tysiące talarów! Budynek nieco przebudowano w roku 1911. Niestety, jak większa część miasta, nie przetrwał on końca II wojny światowej… W styczniu 1945 roku opuszczający Strzelce Rosjanie spalili większość budynków, z tutejszym zamkiem i ratuszem włącznie. Ten ostatni, na który patrzycie - neoklasycystyczny, trzykondygnacyjny - odbudowano dopiero w latach 60-tych XX wieku, wzorując się na starych planach i rycinach. A nawiązujący do nazwy miasta strzelec ze spiżu stanął tu w 1929 r. Dziś mieszkańcom i turystom kojarzy się z piastowskimi korzeniami miasta. Po drugiej stronie placu zaś znajduje się pomnik poświęcony Ofiarom Wojen i Przemocy, zwany śląską pietą.