Inna legenda głosi, że była ona piękną kobietą, która poślubiła księcia Bolesława. Przebiegła teściowa księcia namówiła go, by sprawdził dlaczego jego ukochana żona zawsze w piątkowe wieczory bierze kąpiel bez asysty. Książę zakradł się do komnaty i ujrzał swoją żonę z tułowiem gada i kopytami. Dlatego właśnie jednym z bucików na krapkowickim szlaku obuwniczym, jest... smocze kopytko. Legenda o Meluzynie jest tak ściśle związana z historią Krapkowic, że jej kamienna postać stoi dziś w samym sercu miasta, którego lokacji między rokiem 1280 a 1294 dokonał książę opolski Bolesław I. Wcześniej istniała tu osada handlowa i rybacka, a opodal wieś rolnicza Oracze, która z czasem stała się przedmieściem Krapkowic. U genezy powstania miasta leżała ochrona grodu, a później mostu na Odrze, oraz przebiegających tędy szlaków

handlowych, łączących Opole z Koźlem oraz Strzelce Opolskie z Głubczycami i dalej z Karniowem i Opawą. Na przebudowę miasta wpływ miały częste pożary. Po największym z nich, z 16 czerwca 1722 roku, w miejsce drewnianej zabudowy zaczęto wznosić budynki z kamienia i cegły. Pod koniec lat 30. XX wieku Krapkowice były nowoczesnym i dysponującym dużym potencjałem rozwoju ośrodkiem miejskim, liczącym aż 5568 mieszkańców. Znajdując się poza obszarem działań zbrojnych uniknęły podczas II wojny światowej większych zniszczeń. Niestety, w latach 70. i 80. rozebrano lub przebudowano wiele wiekowych kamienic w Rynku i śródmieściu. Najważniejsze obiekty zabytkowe zachowały się jednak po dziś dzień i są chlubą miasta.