Tak rozpoczął się nowy rozdział w historii muzyki i historii Żar. Przybył do stolicy Dolnych Łużyc z Lipska aby objąć posadę kapelmistrza na dworze Promnitzów rodu, którego magnackie ambicje były znane na wszystkich dworach Europy. Pomimo młodego wieku jego kompozytorski i muzyczny dorobek był już imponujący, a podróżny kufer był szczelnie wypełniony rulonami partytur młodzieńczych oper, kantat, koncertów, sonat i suit. Jego lipskie sukcesy i sława „cudownego dziecka” dotarły na dwór Promnitzów jeszcze przed przybyciem.
Kiedy stanął przed bramą pałacowego ogrodu nad którym górowały wznoszone mury monumentalnej rezydencji, która rozmachem i bogactwem detalu dorównywała rezydencjom królów Francji, zrozumiał wielkość zadania jakie mu powierzono. Zrozumiał również wielkość ambicji swojego mecenasa Erdmanna II Promnitza rozkochanego w kulturze, sztuce i muzyce francuskiej. Objęcie schedy po wieloletnim kapelmistrzu Casparze Printzu nie było zadaniem łatwym. Nowatorskie koncepcje, śmiałość, młodzieńczy rozmach i czerpanie inspiracji „pełnymi garściami” z otaczającego świata z trudem zyskiwało aprobatę muzyków nawykłych do wieloletniej rutyny i obowiązujących kanonów.
Jednakże nowatorskie piękno muzyki „cudownego młodzieńca z Lipska” szybko trafiło w gusta i oczekiwania dworu, mieszczaństwa i ludności Żar. Początkowa rezerwa przerodziła się w zachwyt i aplauz. Żary rozbrzmiewały muzyką Telemanna, rosła jego sława i rosły ambicje dworu Promnitzów. Ukoronowaniem tych dążeń i podkreśleniem świetności książęcej siedziby stała się zapowiedź wizyty króla Polski i elektora saskiego Augusta Mocnego w 1705 roku...

Visit Social media:
Share Social media: