Próbka materii Stefana była wyjątkowo piękna, więc zamówienie przypadło właśnie jemu. Tkanina miała być gotowa do Wielkiej Nocy. Prace zakończono przed terminem, lecz w warsztacie wybuchł pożar, a z tkanin pozostał popiół. Stefan był załamany. Zrozpaczony udał się na spoczynek. Przyśniło mu się, że gromadka pająków tka przepiękną tkaninę. Wyskoczył z łożka – na skrzyni leżał gotowy materiał. Zaskoczenie spotęgował cichy głosik mówiący mu, że to nagroda za dobre serce. Z powały zwisał niewielki pajączek. Tkanina zgodnie z planem trafiła na zamek.
Wizerunek pająka na „Studni Tkaczy” do dziś przypomina tę opowieść. Staraniem władz miejskich w 2006 r. przywrócono studni dawne piękno.

Visit Social media:
Share Social media: