Między XIII a XIV wiekiem mieszczański strój staje się bogatszy. Pojawiają się lepsze sukna, czasem jedwab, bawełna. Tuniki są staranniejsze, z ozdobnymi obszyciami. Barwy stają się mocniejsze: czerwień, zieleń, szafir – kontrastowe zestawienia. Nakrycia głowy to czepce, chusty i czapki filcowe. Wśród biżuterii królują bransolety, naszyjniki, zausznice, szklane paciorki.
Strój mocno podkreślał różnice między płciami. Mieszczanie nosili obcisłe spodnie i tuniki. Mieszczanki zakładały natomiast długie, luźne suknie, które całkowicie zakrywały nogi. Noszenie spodni przez kobiety było nie do pomyślenia. Takie były wówczas normy społeczne, na które wpływ miała głównie kultura chrześcijańska.

Visit Social media:
Share Social media: