Dotychczasowa noclegownia, czyli obiekt dla zjeżdżających do Wolsztyna na odpoczynek nocny drużyn parowozowych z innych lokomotywowni, posiadała jedynie 8 miejsc do spania i mieściła się w starym drewnianym baraku. Dlatego już we wrześniu 1951 roku rozpoczęto budowę nowoczesnego, murowanego, piętrowego budynku. Miał pomieścić w sobie cześć biur, łaźnie, szatnie oraz na piętrze noclegownię dla pracowników drużyn trakcyjnych.

Na strychu urządzono mieszkanie dla rodziny dozorcy domu noclegowego, ale w latach 80-tych przekształcono je w magazyn odzieży roboczej i mundurów. W piwnicy zaś mieściła się kotłownia, magazyny i archiwum. Budynek ukończono w 1953 roku. Do dziś znajdują się w nim biura, zaplecze sanitarne oraz sala muzealna wydzielona z połowy dawnej szatni i łaźni, w której zgromadzono pamiątki historyczne związane z koleją w Wolsztynie i okolicy.

Po 1953 roku sukcesywnie rozebrano drewniane poniemieckie baraki, rozsiane po całym terenie zakładu.