Kolejna z legend też głosi, że istniejąca tu pierwotnie osada rozwijała się wokół klasztoru. Jego pierwsza przełożona miała wyprosić u księcia założenie tu miasta, którego granice miały sięgać tak daleko, jak daleko doleci wystrzelona przez nią strzała. Historycy stanowczo twierdzą jednak, że klasztor powstał dopiero w 1295 roku, już po nadaniu Strzelinowi praw miejskich w 1292 roku.

Tak to już z jest z legendami: dobrze się ich słucha, ale trzeba do nich podchodzić z rozwagą. Faktem jest natomiast, że Strzelin swoją nazwę zawdzięcza dawnym mieszkańcom, którzy słynęli przed wiekami z wytwarzania łuków. Strzałę miasto ma nawet w herbie – prawa strona herbowego pola jest żółta, a w nim – w literę S nawiązującą do nazwy – wpleciona jest srebrna strzała z grotem skierowanym ku górze.
Faktem historycznym jest również to, że żoną Bolka I Surowego, który nadał Strzelinowi prawa miejskie, była księżna Beatrycze Ballenstedt Askańska - córka margrabiego brandenburskiego i regenta Czech Ottona V „Długiego” oraz Judyty von Henneberg.

Beatrycze urodziła się w 1270 roku. Żoną Bolka I – księcia świdnickiego, jaworskiego i lwóweckiego, pana Ząbkowic, Strzelina i Ziębic, a potem także opiekuna księstw wrocławskiego i legnickiego – została 4 października 1284 roku w Berlinie. Ich zaręczyny odbyły się już 5 lat wcześniej. Tym samym przypieczętowany został strategiczny sojusz księcia z margrabiami brandenburskimi. Władca zbroił się w ten sposób przed rosnącą potęgą księcia wrocławskiego Henryka IV Probusa.