Pierwsza siedziba władz Grodkowa powstała na przełomie XIV i XV wieku. Około roku 1350 zbudowano jedynie wieżę miejską. Nieco później powstały: budynek władz miejskich i zabudowania handlowe. Relikty tamtego okresu przetrwały w murach obecnego ratusza, szczególnie widoczne są we fragmentach piwnic.

Po licznych przebudowach ratusz stał się w XVIII wieku prestiżowym budynkiem i swoistą wizytówką miasta. Mieścił piękną salę dla rajców miejskich, przedpokój i kancelarię, pod tymi pomieszczeniami znajdowały się sala sądowa, urząd akcyzy i „piwnica świdnicka”, gdzie odbywał się wyszynk piwa. Murowana wieża imponowała pięknym zegarem. Obok niej znajdowały się dwa większe budynki mieszczące ławki obuwnicze, mięsne i chlebowe, remizę strażacką i garnizonową szkołę jazdy konnej.

Niestety, 24 czerwca 1833 roku wydarzyła się tragedia. W okolicy Bramy Ziębickiej wybuchł największy pożar w historii miasta. Wystarczyło ledwie pięć godzin, by miasto legło w gruzach. Drewniana konstrukcja wieży spaliła się, sporo szkód odniósł zegar i dzwony. Pożar zniszczył szpic i kulę na wieży, pozostały tylko mury aż do krenelażu.

Cały gmach nadawał się do gruntownej przebudowy i władze musiały zdecydować się na jeden z kilku przedstawionych projektów architektonicznych. Projektant Philippi z Opola, przedstawił najkorzystniejszą ofertę. Zaproponował projekt budowy, który od razu zyskał aprobatę magistratu. To właśnie według niego zbudowano dzisiejszy ratusz.