Dopiero w 2005 roku kupiło go Starostwo  Powiatowe w Pucku  z zamiarem rekonstrukcji i przeznaczenia go na cele muzealne. Nowy oddział otrzymał nazwę: „Zagroda Kaszubska w Ostrowie”. Obecnie składa się z zrekonstruowanego kaszubskiego, krytego strzechą domu z XIX wieku oraz przeniesionego z Pucka budynku dawnej XIX – wiecznej  „wozowni plebańskiej”. Zaplanowano też w nowo zagospodarowanej przestrzeni wystawę dotyczącą pszczelarstwa pomorskiego, a na zewnątrz edukacyjną ekspozycję  plenerową poświęconą pobliskiemu rezerwatowi przyrody „Bielawa”.

Jak w każdym regionie, tak i tu, mieszkały rodziny ubogie, te średnio sytuowane i bogate. Ci pierwsi, biedota wiejska, pasterze czy sezonowi rybacy, zazwyczaj gnieździli się w jednoizbowych chatach z otwartym paleniskiem. Czasami taki dom miał przedsionek. Ci, którzy radzili sobie trochę lepiej, zamieszkiwali chaty dwu- lub trzy-, a nawet czteroizbowe. Były w nich zazwyczaj duże pomieszczenie z kuchnią, alkierz czyli sypialnia, a także izba przeznaczona na warsztat rzemieślniczy.

Wszystkie pomieszczenia były skupione wokół komina, który je ogrzewał. Były to domy proste, przykryte wysokim dachem, krytym słomą. Sypialnia takiego domu musiała być wyposażona w duże łóżko, w którym oprócz gospodarzy nierzadko spało kilka ich pociech. Na ścianach wisiały święte obrazy i krzyż. Większość domów miała tak zwane święte kąciki, z figurkami świętych i krzyżykami. Tu rodzina odmawiała codzienne pacierze lub wznosiła prośby o uzdrowienie czy przegnanie nieszczęść.