Od wieków łaskami słynący obraz Matki Bożej Opolskiej zajmuje poczesne miejsce w sercach Opolan i wielu pielgrzymów. Dziś wierni przychodzą do Opolskiej Pani z mniejszymi i większymi troskami dnia codziennego. Pochodzący z Piekar obraz za cudowny uznany został w XVII wieku, gdy na ratunek czeskiej Pradze sprowadził go tam, do jezuickiego kolegium św. Klemensa, cesarz Leopold I. W mieście nad Wełtawą ludność dziesiątkowała wtedy zaraza. W przekazach odnotowano, że gdy sprowadzono tam obraz Matki Bożej, wtedy jeszcze Piekarskiej, wielu modlących się przed nim odzyskiwało zdrowie.
15 marca 1680 roku obraz przeniesiono ulicami Pragi w uroczystej, błagalnej procesji do katedry św. Wita i… w krótkim czasie zaraza ustała. Praski biskup Jan Fryderyk określił go wówczas „cudownym”. Obdarowana licznymi wotami Matka Boża wróciła do Piekar, a jej kult stał się powszechny. 8 sierpnia 1681 roku to Opolanie wyruszyli z dziękczynną pielgrzymką, by Matce Bożej podziękować za to, że ustała zaraza z lat 1679-1680.
Po raz pierwszy do Opola Jezuici sprowadzili cudowny obraz w roku 1683 w obawie przed zbliżającą się wówczas nawałą turecką. Wierni w Piekarach, mimo sprzeciwów, musieli zadowolić się kopią obrazu. To przed nią 20 sierpnia 1683 roku modlił się jadący na legendarną odsiecz do Wiednia król Polski Jan III Sobieski. W podzięce za odniesione tam nad Turkami zwycięstwo, jako wotum, król podarował potem Matce Bożej srebrną sukienkę. W 1697 roku przed cudownym obrazem modlił się, w drodze na koronację, przyszły polski król August II Sas. Potem Matka Boża Piekarska trafiła do Opola w 1702, w obawie przed potopem szwedzkim i już w Opolu pozostała.
Dziś wizerunek Matki Bożej Opolskiej umieszczony jest w pięknym, barokowym ołtarzu, datowanym na 1713 rok. Ołtarz ten w 1927 roku kupił w Jeleniej Górze ówczesny proboszcz katedralnej parafii, ks. Józef Kubis.