Opolska Katedra to wyjątkowej urody przykład architektury sakralnej śląskiego gotyku. Wzniesiona z czerwonej cegły, trzynawowa, ma 60 metrów długości i 26 metrów szerokości. Budowlę przykrywa 25-metrowy miedziany, spadzisty dach. A jej wysokie na 18 metrów wnętrze zamknięto gotyckim sklepieniem gwiaździstym, wspartym na pięciu parach mocnych filarów. Tuż pod przepięknym sklepieniem, w tylnej części kolegiaty, znajduje się chór. Rozbudowany w 1914 roku dziś przykuwa uwagę nie tylko miłośników dźwięku, ale też znawców architektury. Podczas tej rozbudowy znajdujące się tam podchórze zyskało bowiem piękne kryształowe zwieńczenie sufitu. Jeszcze w 1895 roku wiernym podczas mszy i nabożeństw akompaniowały 32-głosowe organy. Te stojące tam obecnie zamówił niezapomniany proboszcz naszej kolegiaty, ksiądz Józef Kubis. W 1941 roku wykonała je firma „Rieger” z czeskiego Krnova. Podczas ostatniego remontu organów, w 1996 roku, znów zostały one powiększone o dodatkową sekcję - trąby hiszpańskie, czyli specjalną grupę głosów, które brzmią wyjątkowo mocno.
Na ambonie umiejscowionej po prawej stronie nawy głównej, stiukowej, znajduje się postać Sybilli trzymającej w dłoni tarczę Ducha Świętego oraz księgi Ewangelii z imionami ewangelistów. Została ona ufundowana przez wspólnotę wikariuszy, a wykonał ją w stylu klasycystycznym w 1805 roku wrocławski sztukator Hans Echtler.