Zdradzę ci, że jest mi bardzo miło gdy mówią, że to właśnie dzwonnica jest dla nich symbolem górnictwa. Obok skrzyżowanych młotków oczywiście. Ona odmierza bowiem rytm dnia, a usłyszana przy końcu zmiany, przypomina o rodzinie, która czeka na powierzchni.

Słyszysz ten przyjemny dla ucha dźwięk nadziei? Wiedz jednak, że pod ziemią królują inne, bardzo monotonne odgłosy. Zwykle to szuranie, stukanie kilofów i skrzypienie kół wózka na urobek. Co z rozmowami, zapytasz? Te, przynajmniej dawniej, nie zdarzały się za często. Wydobywający rudę górnicy głównie nasłuchiwali, czy czasem nie skrzypi drewno podtrzymujące wyrobisko. Kiedyś był to jedyny sygnał ostrzegający przed zawałem. A ten bywał śmiertelnie groźny. Nierzadko po takim zdarzeniu górnik zostawał pod ziemią na zawsze. Dawniej nie było profesjonalnych ratowników oraz specjalistycznego sprzętu. Łatwiej było gwarka zastąpić niż ryzykować życie kolejnych.