W 1877 roku, po przebudowie wykonanej według projektu Witolda Lanciego, znalazły tu swoją siedzibę nie tylko Giełda Warszawska, ale też Warszawskie Towarzystwo Wzajemnego Kredytu, kawiarnia giełdowa, a nawet salon meblowy.
Przebudowany w latach 1876-1877 na Warszawską Giełdę pawilon miał 75 metrów długości i 15 metrów szerokości. Nad wejściem, nad kolumnami, jest gipsowa rzeźba godła Warszawy, symbol handlu czyli Merkurego oraz alegorie przemysłu wydobywczego, rolnictwa i handlu rzecznego. Zaś nad oknami kaduceusze, czyli laski rzymskiego boga Merkurego. Mają formę prostego kija z dwoma oplatającymi go wężami, pochylającymi ku sobie łby, symbolizującymi mądrość i równowagę sił.
Na lewo od wejścia można zobaczyć szyld Warszawskiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. Ta dodatkowa pisownia w języku rosyjskim, którą na pewno zauważyliście, wynikała z obwiązujących w Warszawie podczas zaboru rosyjskiego przepisów. Na prawo natomiast znajdowała się właśnie sala giełdowa. Miała 27 na 15 metrów powierzchni. Oświetlało ją osiem okien i lampy gazowe w metalowych rozetach, umieszczone pod sufitem. Pełniły one jednocześnie funkcję wentylatorów. Sala była też ogrzewana. Służyły temu cztery piece węglowe stojące w rogach.
Los Warszawskiej Giełdy był taki, jak wielu XIX-wiecznych budynków w stolicy. We wrześniu 1939 roku gmach został całkowicie wypalony przez niemieckie bomby zapalające. Z pięknego budynku pozostały nagie, miejscami zwalone mury. Jego resztki wysadzili w powietrze niemieccy saperzy po Powstaniu Warszawskim.