A że Ceynowa nie była we wsi lubiana, bo była kłótliwa, nie raz przeklinała i złorzeczyła, to podejrzenia padły na nią. Tak o sprawie napisał w swojej książce „Wiatr od morza” Stefan Żeromski: „W Chałupach od dawna panowało domniemanie, wielokroć w zupełną przechodzące pewność, iż wdowa Krystyna Ceynowa, matka dwu dorosłych córek, Anny i Marianny, oraz trojga dzieci nieletnich, zajmująca się wiązaniem sieci rybackich, jest czarownicą złośliwą. Niewiasta owa, skoro tylko popadała z kimkolwiek w zwadę, kłótnię, zajście sąsiedzkie - złorzeczyła, ciskała przekleństwa, wyzywała złe i życzyła złego, co się też wielokrotnie spełniło, gdyż ludzie przez nią przeklęci wnet chorowali. Zdarzyło się też wielokroć we wsi, że bydło niespodzianie i bez przyczyny chorzało i zdychało, a był nawet przypadek, iż czternastoletnia dziewczyna wskutek działania sił nadprzyrodzonych, które ta zła kobieta ode Złego odebrała - zeszła ze świata. Wskutek orzeczenia lekarza Kamińskiego powszechne podejrzenie w pewność się zmieniło. Cała wieś Chałupy rozbrzmiewała od jednogłośnego żądania, ażeby wdowę Ceynową zmusić koniecznie do wypędzenia czarta, którego swymi przekleństwy wegnała była w Jana Kąkola”.

 Niesieni strachem, emocjami i niechęcią mieszkańcy podobno najpierw próbowali siłą zmusić Krystynę Ceynowę, żeby urok z Kąkola zdjęła. Nie szczędzili jej przy tym razów. A kiedy to nie pomogło, postanowili poddać ją próbie wody, jakiej poddawano czarownice. Grupa mężczyzn wrzuciła skrępowaną kobietę do morza. Założenie było takie: jeśli utonie, to znaczy, że była niewinna. Jeśli nie utonie – znaczy, że pomaga jej diabeł. Jedno i drugie oznaczało dla Ceynowej wyrok śmierci. Nie utonęła od razu. Pewnie dzięki temu, jak przypuszcza wielu, że na powierzchni wody trzymała ją poduszka powietrzna, która powstała w obszernej spódnicy. Kilku miejscowych, na czele z Kamińskim, dobiło ją więc wiosłami.

 Do dziś wspominana jest często w opracowaniach dotyczących licznych spraw i procesów czarownic, które kosztowały życie tysięcy kobiet w całej Europie. A tu, w Chałupach, dla upamiętnienia, przy molo ustawiono tę tabliczkę.