Podczas trzeciego z nich, które wybuchło w maju 1921 roku, po niekorzystnych dla Polski wynikach plebiscytu i propozycjach podziału Śląska, Kędzierzyn i Pogorzelec stały się areną krwawych walk. Głównie z powodu punktu strategicznego, jakim był dworzec kolejowy. Kilka razy przechodził on z rąk do rąk. W drugie j połowie maja 1921, po odbiciu miasta przez oddziały niemieckie, doszło do masakry jeńców – powstańców. Upamiętnia to pomnik ku czci poległych.

Historycy twierdzą, że nazwa wzięła się po prostu od zdarzeń, które miały tu miejsce. Pierwsi mieszkańcy tego miejsca mogli tu zostać osiedleni po utracie swoich domostw w pożarze innej miejscowości. Jakiej – nie wiadomo. Być może chodzi o którąś ze wsi zniszczonych w latach 1618-1648, kiedy Śląsk był areną krwawej wojny 30-letniej. Wiele miejscowości na tym terenie przestało wtedy istnieć. Wiadomo tyle, że Pogorzelec pojawił się na mapie w drugiej połowie XVII wieku.

Wiek XVIII to z kolei okres wojen śląskich. Pogorzelec był wtedy kilka razy zapleczem dla wrogich armii oblegających Koźle. Najwięcej strat przyniosło mu trwające miesiącami oblężenie Koźla w 1807 roku. Bawarscy kawalerzyści, ku zgorszeniu miejscowej ludności, zamienili wtedy stojący tu drewniany kościółek św. Jana Nepomucena, pochodzący z przełomu XVI i XVII , na stajnię dla swoich koni. Była to świątynia, którą do Pogorzelca przeniesiono wcześniej ze Starego Koźla. A później, w roku 1913, ponownie rozebrano i przeniesiono do wrocławskiego Parku Szczytnickiego. Tam można go oglądać do dziś.