To właśnie w tym miejscu zrodził się pomysł budowy jeziora, a właściwie zbiornika retencyjnego „Turawa”, choć ostateczną zgodę musiał wydać, a działo się to w Berlinie w latach 30tych XX wieku, kanclerz III Rzeszy – Adolf Hitler. Sam pałac powstał znacznie wcześniej bo w połowie XVIII wieku dla pana turawskich ziem Martina Scholza von Loewenckorna, który w 1712 r. kupił Turawę od Franciszka Karola Blankowskyego - kolejnego po rodzie Kotorz właściciela okolicznych dóbr. Następnie obiekt był kilkukrotnie rozbudowywany. Po raz kolejny m.in. w 1761r kiedy to zostało dobudowane północne skrzydło oraz brama wjazdowa.  W skutek ślubu dziedzica Loewenckornów z Anną Barbarą von Garnier majtek przeszedł w kolejnych latach w ręce von Garnierów, którzy na trwałę zapisali się w historii tych ziem fundując budowę kilku obiektów sakralnych i świeckich w okolicy, a także doprowadzając do powstania jezior.  Sam pałac jest przykładem budowli barokowej z neorokokową dekoracją. Obiekt został wzniesiony na planie nieregularnego prostokąta. Podobno w niezmienionym stanie do dziś zachowała się tylko sala balowa, gdyż reszta została przebudowana w czasie, kiedy w rezydencji mieścił się (druga połowa XX wieku)  Dom Dziecka.